b a s i r a t a f z a e i . c o m
زمان جاری سایت:
تبلیغات
قالب فارسی
  • تازه ها
  • پربازدیدترین
  • پربحث ترین
» یادداشت / تشیع انگلیسی / اختصاصی

چند کلمه حرف حساب با فرقه انحرافی شیرازی ها

توسط: سردبیر در 14 دی 1393, 09:20

 برخی از افراد که به ظاهر در نزد توده ­ای از عوام دارای جایگاه و منزلتی بوده و نسبت به صلح و دوستی بدبین هستند، بسان فتنه گرانی ­اند که در جهل و تاریکی فرو رفته ­اند.


پایگاه جامع بصیرت افزایی: در ابتدا با دلی متألم و دلسوز چند کلامی حرف حسابی یا فرقه انحرافی شیرازی­ ها را ابراز می­ داریم تا اندریافتی اجمالی از رویکرد گفتمان حاضر صورت پذیرد. روی سخن با طیف شیرازی­ هایی است که با شعار شمشیر شیعه، بر علیه تشیع قد علم کرده ­اند. به راستی حکایت شما حکایت طلحه و زبیر است که امیرالمومنین علی (ع) می فرمایند؛ تا عمل نکنیم رعد وبرقی نداریم، و تا نباریم سیل جاری نمی ­سازیم.1 البته با این تفاوت که شما ادعای درخشیدن دارید در صورتی که آنها زمانی دارای سنوات پسندیده و قابل تقدیری بوده­اند. شما صرفاً ادعاهای پوشالی را بیان می ­دارید و حقیقتاً در عرصه عمل، فعل خداپسندانه ­ای را انجام نداده ­اید! رفتارهای منفعل شما در قضایای گروهک تروریستی داعش و یا مواضع مضطرب و خودباخته­ تان در مورد مسأله فلسطین به راستی در مواضعی که تاریخ بر آن حاکم خواهد بود، مشخص گردید. از آن همه سرمایه­ ای که برای گرداندن شبکه­ های ماهواره ­ای و یا همراهی برخی هیأت­ های مذهبی اختصاص می ­دهید چه مقداری را برای مردم مسلمان و رهایی آن­ها از زیر یوغ بیگانگان، هزینه نموده ­اید؟

  • مگر غیر از این است که همواره با رفتارهای رادیکال و دور از تعقل، امنیت مسلمانان علی ­الخصوص شیعیان را دستخوش تهاجم نموده ­اید؟ آیا خون­های ریخته شده شیعیان که با رفتارهای تحریک­ آمیز امثال شما به وقوع پیوسته است، بر گردن شما نیست؟
  • مگر غیر از این است که روز به روز بر شیپور تفرقه و شکاف در بین امت رسول اکرم (ص) دمیده­ اید؟
  • مگر غیر از این است که در دین خدا بدعت­ های جدید آورده­ اید و چهره­ ای خشن و دین­ گریز را از شیعه به جهانیان معرفی کرده­ اید؟
  • مگر غیر از این است که منطق یک مسلمان را در مباحثات کلامی، به یک فحاش و ناسزاگو تنزل داده­ اید؟
  • مگر غیر از این است که در تأمین منافع خود دست در جیب کفار و دشمنان اسلام کرده­ اید و از حمایت مادی و معنوی آن­ها برخوردار شده­ اید؟
  • مگر غیر از این است که برای دستیابی به مطامع خود سعی در جعل احادیث و یا تفسیر سلیقه­ ای از روایات را روا داشته­ اید و حتی در مواردی اقدام به جعل حدیث نموده و از جانب طرفداران جبهه مقابل منتشر ساخته­ اید تا چهره خود را منزه و حقانی جلوه دهید؟
  • مگر غیر از این است که با دشنام­ گویی به همسر رسول اکرم (ص) در شبکه­ های ماهواره­ ای خود، موجبات فحاشی به فاطمه زهرا (س) را در شبکه­ های وهابی رقم زده­ اید در حالی که پیش از این چنان جسارتی از سوی وهابیت با این گستردگی به جهت ترس از عکس­ العمل شیعیان صورت نگرفته بود؟
  • مگر غیر از این است که از عنادورزی بیش از حد به جمهوری اسلامی ایران و ولایت فقیه به خودزنی و انفعال افتاده­ اید؟

به راستی شما برای تعالی و تقویت اسلام عزیز و تشیع مظلوم چه کرده­ اید؟ چگونه در پیشگاه خداوند عزوجل جوابگو خواهید بود در حالی که حتی جوابگوی خلق خدا هم نبوده اید؟!

من نمی­ دانم آن افرادی که به خود اجازه می­ دهند که به همسر رسول گرامی (ص) دشنام­ های رکیک بدهند از چه منطقی تبعیت می­ کنند؟ آیا رسول گرامی اسلام (ص) در زمان حیات از آینده پیش­روی عایشه اطلاع نداشتند که پس از آن چه مسیری را بر خواهد گزید؟ آیا رسول گرامی اسلام (ص) هر چقدر هم که همسرشان دارای رفتارهای ناپسند شده باشد نسبت به ناسزاگویی امت دل­ چرکین نخواهند شد؟ آیا منطق رسول گرامی اسلام (ص) فحاشی بوده و یا حق­ گویی را به ما آموخته است؟ به راستی چهره افرادی که توهین­ هایی را چه به حق و چه ناحق بر همسرشان وارد داشته­ اند زمانی دیدنی خواهد بود که با رسول گرامی اسلام (ص) چهره به چهره خواهند شد و آن زمان باید دید چه در چنته خود نهان دارند تا از رفتار خود صیانت ورزند! جالب­ تر اینکه هیچ کس پس از شهادت رسول گرامی اسلام (ص) از امیرالمومنین علی (ع) نسبت به شخصیت عایشه آگاهی نداشت و با توجه به اینکه از عنادورزی بیش از حد با حضرت، جنگی را بنا نمود که مبداء بسیاری از بدعت­ ها در آینده شد اما با تمام تفاسیری که در قبل، حین و بعد از جنگ جمل رخ داد، حضرت پس از ظفرمندی در این حرب، نه تنها درصدد انتقام­ جویی و فحاشی بر نیامد بلکه به طور اکمل اقدام به تکریم همسر رسول گرامی اسلام (ص) نمود! در حالی که افراد حاضر در جبهه مقابل را حزب و لشگر شیطان معرفی کرده بود.2

امیرالمومنین علی (ع)، حتی کسانی که در دلشان احساس همراهی حضرت در جنگ جمل را داشته باشند (اگر هنوز پا به عرصه دنیا نگذاشته باشند) را نیز در ثواب این نبرد شریک دانسته­ اند.3 در کجای سیره حضرت آمده است که به دشمنانتان دشنام بگویید و آنها بدکاره و با صفات ناپسند در محافل عمومی مورد خطاب قرار دهید؟ اگر کسی به دنبال روایات هم نرفته باشد و در این امر کنکاشی صورت نداده باشد عقل ایجاب می­ کند که دشنام­گویی به طرف مقابل دارای عکس ­العملی خواهد بود که متقابلاً عکس ­العمل­ های موازی و رودررو را به دنبال خواهد داشت و این یعنی یک جنگ کلامی که انتهایش ناپیداست و هر مرحله نیز نسبت به مرحله پیشین فربه­ تر خواهد شد. حال شما که به سیره و سلوک حضرت (حداقل سیره­ شناسی ایشان در جنگ جمل) پایبند نیستید چگونه داعیه پیرو بودن را با خود یدک می­ کشید؟ جایز دانستن لعن و سب علنی به عایشه که یکی از ارکان راه ­اندازی جنگ جمل بود از جانب شما در حالی است که خودتان از خصایص سپاه ناکثین بهره می­ برید! امیرالمومنین علی (ع) درباره اصحاب جمل می­ فرمایند؛ همانا ناکثین گروهی سرکش و ستمگرند، خشم و کینه، و زهر عقرب، و شبهاتی چون شب ظلمانی در دلهایشان وجود دارد، در حالی که حقیقت پدیدار و باطل ریشه کن شده، و زبانش از حرکت بر ضد حق فرمانده است.4

برخی از افراد که به ظاهر در نزد توده ­ای از عوام دارای جایگاه و منزلتی بوده و نسبت به صلح و دوستی بدبین هستند، بسان فتنه گرانی ­اند که در جهل و تاریکی فرو رفته ­اند.5 این افراد از آنجا که علاقمند به جدال و خصومت و ایجاد تنش­ های کلامی و رفتاری در دین هستند، از التفات به آبروی خود بی­ توجه می­ باشند چرا که هر کس برای آبرومندی خود در دنیا و آخرت اندک ارزشی قائل باشد از خصومت روی گردان است.6 همانطور که سرآغاز پدید آمدن فتنه ­ها، هواپرستی و بدعت­ گزاری در احکام آسمانی است.7 امیرالمومنین علی (ع) همواره نسبت به فتنه­ های زمان خود آگاه و مبصر بود، از همان اوانِ حوادث پس از شهادت رسول اکرم (ص) تا زمان شهادتشان پیوسته به فکر صلاح و وحدت امت بوده ­اند. اینان که امروزه شعار برائت شیعه و سنی را از یکدیگر سر می­ دهند باید بدانند که اعلام برائت بایستی از کفار و دشمنان اسلام باشد نه از امتی که یک قرآن را تبعیت می­ کنند. امتی که پیش از شهادت رسول اکرم (ص) و در حجه­ الوداع بذر تفرقه را بنا نهادند و پس از شهادت آن را عملیاتی نمودند، امتی که به کفن و دفن رسول اکرم (ص) هم نرسیدند اما شبانه­ روز در دامن تفرقه شب زنده ­داری کرده ­اند، امتی که در جلوی چشمان امیرالمومنین علی (ع) همسر او که مایه فخر آسمان­ ها و زمین است را جانباز و فرزند جنینش را سقط نمودند، امتی که بر گردن مبارکش ریسمان انداخته و او را قدم به قدم کشاندند، امتی که به زور و جبر از جانشین بر حق رسول اکرم (ص) بیعت ستانیدند! آری این تنها تارنمایی از رفتارهای شنیع و غیر الهی امتی است که امیرالمومنین علی (ع) همواره به آنها در کشاکش و بزنگاه­ های روزگار کمک و یاری می ­رسانید تا جایی که عمر بن خطاب بیان می­ داشت؛ خدایا مرا در هیچ مشکلی که علی (ع) در آنجا نیست، وارد مکن!8و یا حسنین (ع) را برای رسانیدن آب به عثمان از سیل شمشیرها و کینه­ ها عبور داد!9یا برای تقویت و قوام اسلام به کسانی که جایگاه الهی را غصب کرده و وصیت رسول اکرم (ص) را پشت گوش انداخته ­اند آنقدر مشورت و راهکار نشان داد تا ترسید مبادا بیش از حد بوده و عصیان کرده است!10 یا از کینه توزی­ ها و دشمنی­ های عایشه با خبر بود اما پس از جنگ تحمیلی جمل او را به احترام رسول اکرم (ص) با عزت و تکریم فراوان به سمت خانه ­اش هدایت کرد!11 با استناد بر این نمونه ­های اندک از سیره حضرت نسبت به وحدت امت اسلامی و دوری از کینه ­توزی­ ها برای صیانت از آرمان­ ها و اصول اسلامی می­ توان دریافت که رفتارهای تفرقه ­انگیز جدای از سیره علوی است. امیرالمومنین علی (ع) در این باب صراحتاً می­ فرمایند؛ سعی کنید پرچم فتنه­ ها و نشانه­ های بدعت­ ها نباشید، و آنچه را که پیوند امت اسلامی بدان استوار است و پایه­ های طاعت بر آن پایدار، بر خود لازم شمارید.12

سیره علوی یعنی رفتار و کلام ایشان، و کسانی که از این گفتمان تبعیت ننمایند بدون شک راهی جدای از اهل بیت (ع) برگزیده ­اند لیکن فرجامی جز شقاوت و سقوط نخواهند داشت. عامل اساسی وحدت و تقویت مسلمین در عمل کردن به سنت رسول اکرم (ص) است که در غیر اینصورت عامل پراکندگی خواهد شد.13 امیرالمومنین علی (ع) می ­فرمایند؛ پس بدان در امت اسلام، هیچ کس همانند من وجود ندارد که در وحدت امت محمد (ص) از من حریص ­تر، و اُنس او از من بیشتر باشد.14 لیکن هرکه بیشتر بر شیپور تفرقه و دو دستگی در امت اسلام به همان میزان هم از سنت الهی دور مانده است.

هر رفتاری که موجب افزایش شکافت در وحدت و رویه امت اسلام شود از وسوسه و فریبکاری شیطان است.15 از این­رو بایستی از شکاف ­ها کاسته و بر تقویت پیوندها همت گمارد16 و بر ذمه تمامی مسلمین، سفارش موکد و لازم­ الاجرا است که از دو رویی دوری کرده و همبستگی و وحدت را (هرچند کراهت داشته باشند) در پیش گیرند چرا که خداوند با تفرقه چیزی را عطا نخواهد نمود17 و لطف خود را در لوای وحدت و برادری بر امت اسلامی عطا کرد.18

به طور مصداقی، امروزه مباحثه با طرفداران طیف انحرافی شیرازی­ ها، سرانجامی جز در تیررس قرار گرفتن دشنام ­ها و ناسزاگویی­ ها را با خود به همراه ندارد! منطق این طیف فحاشی و زیر رو کشیدن تفرقه ­انگیز از تواریخی است که ائمه معصومین (ع) آگاه ­ترین افراد به این وقایع بوده­ اند اما هرگز روی به دشنام­ گویی و استهزاء نیاورده ­اند. با اندکی سیره­ شناسی در می­ یابیم که دشنام و سب علنی در زندگی ائمه معصومین (ع) جایگاهی نداشته است و برای شناخت حق نیاز نیست که پیروان باطل را تخریب شخصیت نماییم بلکه شناساندن حق به تنهایی می­ تواند وجوه تمییزی بین حق و باطل را عیان سازد. امیرالمومنین علی (ع) به تبعیت از اخلاق اسلامی چنین می­ فرمایند؛ من خوش ندارم که شما دشنام ­دهنده باشید، اما اگر کردارشان را تعریف و حالات آنان را بازگو می ­کردید به سخن راست نزدیک­ تر، و عذرپذیرتر بودید، خوب بود به جای دشنام آنان می ­گفتید؛ خدایا! خون ما و آنها را حفظ کن، بین ما و آنان اصلاح فرما، و آنان را از گمراهی به راه راست هدایت کن، آنان که جاهلند، حق را بشناسند، و آنان که با حق می­ ستیزند پشیمان شده به حق باز گردند.19 این سیره به ما می ­آموزد که در دشنام­ گویی هیچ منطقی استوار نیست و حتی می ­تواند موضع حق را نیز به باطل تشبیه سازد و در این غبار ایجاد شده، حق شناخته نشود و رویکردی که هم افراط و هم دشنام ­گویی را در پیش گیرد فرجامی جز هلاکت نخواهد داشت.20در این باب رسول اکرم (ص)، فرد دشنام ­گوی را بدترین مردم خطاب کرده21 و امام صادق (ع)، فرد دشنام­ گو و بد زبان را از عُمال نفاق و دو رویی بر می­ شمارند.22

بدیهی است دشمنان اسلام در صدد هستند که نفاق و شکاف بین امت اسلامی بیشتر شده تا در نیل به اهداف جاه­ طلبانه و اسلام ­ستیزشان تسهیل و تسریع شود. از طرفی اگر در بین امت اسلامی افرادی نفوذ کنند که بر تفرقه و انحراف اعتقادی دامن بزنند، قاعدتاً مقابله با این هجمه­ ها سخت­ تر خواهد شد. طیف­ های افراطی، علی­ القاعده نسبت به افرادی که معتقد به صلح و سازش و همچنین اتحاد امت اسلامی در مواجهه با کفار هستند واکنش نشان داده و آنها را متهم به ترس و یا گریز از مبانی و اعتقادات می­ نمایند، در حالی که خودشان در عرصه عمل و کارزار از ترسوترین افراد می ­باشند که نمونه­ های عینی آن در جنایت­ های گروهک تروریستی داعش به بلاد اسلامی عیان گردید. امیرالمومنین علی (ع) نسبت به مبانی صلح و سازش بین مسلمین توجه ویژه­ ای داشتند و معتقدند که بین مسلمین پیمانی است بر محوریت کتاب خدا و نباید با سرزنش، خشم، خوار کردن و یا دشنام این پیمان را نقض کنند بلکه بایستی با هم متحد گردند و این عهد و پیمان الهی و واجب است که خودم آن را نوشتم.23 با اندکی تعقل در اصل و معیارهایی که ائمه معصومین (ع) برای ما به ارمغان گذاشته ­اند، سره از ناسره مبرهن گشته است. در اخلاق اسلامی کم ­گویی و گزیده ­گویی سفارش شده و یک مسلمان تحت هیچ شرایطی نباید به رذائل اخلاقی تمسک جوید و این دون شأن یک پیرو حقیقی از آموزه ­های الهی است. در این باب امیرالمومنین علی (ع) می ­فرمایند؛ مومن هرگاه بخواهد سخنی گوید، نخست می­ اندیشد، اگر نیک بود اظهار می­ دارد، و چنانچه ناپسند است پنهانش می­ کند، در صورتی که منافق آنچه بر زبانش آمد می­ گوید، و نمی ­داند چه به سود او، و چه حرفی بر ضرر اوست؟ و پیامبر اسلام (ص) فرمود؛ (ایمان بنده ­ای استوار نگردد تا دل او استوار شود، و دل استوار نشود تا زبان استوار گردد) پس هر کس از شما بتواند خدا را در حالی ملاقات کند که دستش از خون و اموال مسلمانان پاک، و زبانش از عرض و آبروی مردم سالم ماند.24

وقتی انسان باطلی را در خود بپروراند و راه­ های ورود حق را بر خود ببندد نه تنها خود را از جلوات و معارف الهی منزجر کرده است بلکه دیگران را نیز در دام شیطانی خویش گرفتار خواهد نمود. این حرکت ­های تفرقه ­افکن موجب گردیده است تا سنگربندی بین جبهه اسلام با کفر، به اسلام با اسلام تغییر ماهیت دهد! همان استراتژی که دشمنان اسلام از بعثت رسول اکرم (ص) تا به امروز از آن استفاده نموده ­اند و تاریخ گواه بر عبث و اقیم ماندن روش­ های افرادی دارد که وحدت اسلامی را دستخوش جهل و منفعت ­طلبی خود کرده ­اند و چه زیبا امیرالمومنین علی (ع) این اشتباه استراتژیک که در بین امت اسلام رخنه کرده است را شناسایی و تحلیل نمود؛ (شام) سپاه دشمن بر شما غلبه خواهد کرد، زیرا آنها در یاری کردن باطل خود، وحدت دارند، و شما در دفاع از حق متفرقید!25

آن راهی که هر نوع تفرقه و جدایی را در دین و اتحاد مسلمین رقم زند راهی است که شیطان آن را معرفی کرده است تا بر پراکندگی امت اسلامی بیفزاید26 و زنده کردن قرآن یعنی آنچه با دست­ یازی به وحدت، بدان عمل نمایند.27 همگان دست به ریسمان خدا زنید و پراکنده مشوید28 لیکن امت اسلامی با هم برادرند و طبیعتاً بین برادر با برادر اختلاف نظرهایی وجود دارد که با مرجع قرار دادن قرآن کریم و در سایه وحدت رویه می ­توان در صفوف قدرتمند بر علیه دشمنان اسلام ایستاد تا سپاه حق در برابر سپاه کفر همواره ظفرمند گردد.

به راستی شهید مرتضی آوینی به خوبی دشمن اصلی را شناخته و اذعان داشت؛ خلاف آنچه بسیاری می­ پندارند آخرین مقاتله ما به مثابه سپاه عدالت، نه با دموکراسی غرب، که با اسلام آمریکایی است. که اسلام آمریکایی از خود آمریکا دیرپاتر است.

 

پی­ نوشت­ ها:

1. نهج ­البلاغه، خطبه 9

2. نهج ­البلاغه، خطبه 10 و 22

3. نهج ­البلاغه، خطبه 12

4. نهج ­البلاغه، خطبه 137

5. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، خطبه 17

6. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، حکمت 354

7. نهج ­البلاغه، خطبه 50

8. الخصال، شیخ صدوق، ج 2، ص 424

9. تاریخ طبری، ج 6، ص 2247

10. نهج ­البلاغه، نامه 78

11. تاریخ طبری، ج1، ص 718

12. نهج­ البلاغه، خطبه 151

13. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، نامه 53

14. نهج ­البلاغه، نامه 78

15. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، خطبه 121

16. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، خطبه 122

17. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، خطبه 176

18. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، خطبه 192

19. نهج ­البلاغه، خطبه 206

20. نهج ­البلاغه، حکمت 113

21. ر.ک؛ جهاد النفس وسائل الشیعه، ص 308

22. ر.ک؛ جهاد النفس وسائل الشیعه، ص 307

23. نهج ­البلاغه، نامه 74

24. نهج ­البلاغه، خطبه 176

25. نهج ­البلاغه، خطبه 25

26. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، خطبه 121

27. ر.ک؛ نهج ­البلاغه، خطبه 127

28. آل عمران، 103

 

پایگاه جامع بصیرت افزایی






ارسال مطلب به دوستان
انتخاب محتوای ارسالی:
عنوان مطلب
خلاصه مطلب
نام شما:
رایانامه:



برچسب ها: فرقه انحرافی شیرازی ها سید صادق شیرازی مرجعیت امام علی(ع) سیره علوی دشنام لعن قمه زنی انحراف تشیع انگلیسی بصیرت افزایی

بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.