b a s i r a t a f z a e i . c o m
زمان جاری سایت:
تبلیغات
قالب فارسی
  • تازه ها
  • پربازدیدترین
  • پربحث ترین
» یادداشت / فرهنگ و رسانه / اختصاصی

فقدان معیارهای اسلامی در تبلیغات رسانه ای جامعه ایران

توسط: سردبیر در 25 شهریور 1393, 08:40

تا چه حد ماهیت تبلیغات در رسانه های جمعی جامعه ی امروز ایران را اسلامی می دانید؟


 پدیده تبلیغات، همانطور که از اصطلاح آن معین است به ترویج و فراگیری مطلبی خاص در میان جمعی از مخاطبان اطلاق می­شود که قادر به اتکاء در جنبه­ های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و مذهبی می­ باشد.

پایگاه جامع بصیرت افزایی: ایرانیان از زمان ورود اسلام به سرزمینشان به دلیل تربیت در مکتب اسلام، همواره سعی در متجلی ساختن فرهنگ اسلامی در زندگی فردی و اجتماعی ­شان داشته ­اند. فرهنگی که در تمامی ابعادش، زمینه­ ساز تعالی و سعادت بشر به طور وافر متبلور می­ باشد. اگرچه محور بحث اثبات حقانیت فرهنگ اسلامی نیست اما میزان­­ سنجی فرهنگ اسلامی در این مجال اندک، بایسته و سزاوار است. با وجود این مطلب حقانی که فرهنگ اسلامی که جزئی لاینفک از مکتب جامع اسلام است و ایضاً اینکه ایرانیان همیشه ایام به گونه ای بی بدیل و واصل نسبت به این فرهنگ اصیل اِعانت و شفقت داشته اند؛ به چه دلیل چنین رهیافتی امروزه در کالبد اجتماع و در مراودات جلوه و جلال می­ نماید؟ مردم که در این حوزه مطالبه­ گر هستند و به همین جهت نیز بر علیه رژیم منحوس و بد اختر پهلوی قیام نموده­ اند. فرهنگ اسلامی که از پایه و اساس دارای هیچ­گونه ضعف ماهوی نیست، لیکن چه کارویژه هایی در این بین تعیین نشده­ اند و یا چه کسانی در این مسیر همراه و هم موج نیستند؟ در حوزه رسانه­ های جمعی دو نوع سنگر در دید کلان وجود دارند؛ یکی سنگر مخاطب و دیگری مذهب. بدیهی است که مخاطب به دنبال مذهبی (صاحب سخن و سبک) می­ گردد که با گفتار و یا رفتارش مشابهت داشته باشد. شاید در تعبیر مصداقی، مخاطب را دانشجو؛ و مناصب را استاد پنداشت. اگر تریبون فکر و اندیشه را در استراء استاد بپنداریم، دانشجویی موفق است که اولاً آگاهی لازم در امور الصاقیه را داشته باشد؛ ثانیاً از ذکاوت تیزبینانه­ ای برخوردار باشد تا بتواند ممیزی حق و باطل را انجام دهد و ثالثاً با توجه به دو خصیصه قبلی، بصیرتی واعظانه از خود بروز دهد تا دیگران در کسب باطل بر نیایند. بنابراین نقش کلیدی در اختیار مخاطب است لیکن نقش مناصب بسیار بنیادی و شالوده می باشد که برنامه­ ریزان و حامیان این پایه و اساس، مسئولین منسوب و وابسته­ اند که با استخراج عالمانه، برنامه ریزی صحیح، تعیین کارگزاران سازگار و با نگاهی مستمر و متعهد به اصول اسلامی سعی در اجرای این امر مهم نمایند تا از تشتت ایده و رویه در جامعه اسلامی ممانعت گردد.

پدیده تبلیغات، همانطور که از اصطلاح آن معین است به ترویج و فراگیری مطلبی خاص در میان جمعی از مخاطبان اطلاق می­شود که قادر به اتکاء در جنبه­ های فرهنگی، سیاسی، اقتصادی و مذهبی می­ باشد. از آنجا که فرآیند تبلیغات بایستی در کوتاه­ترین زمان بیشترین تاثیرگذاری را داشته باشد، محتاج پشتوانه فکری و روشی است که بتواند در خودآگاه و ناخودآگاه مخاطب تأثیر ماندگار و درگیرانه­ ای را ترسیم نماید. بلاشک تبلیغات در جامعه امروز، خواسته یا ناخواسته بخشی از زندگی افراد را تشکیل می­ دهد و بخشی از فرآیند تعلیم و تربیت این افراد به ویژه قشر نوجوان و جوان به حساب می­ آید. تبلیغات امروزی بنا به اقتضاء زندگی مدرن و همچنین کثرت و گستردگی فن­آوری­ های ارتباطی نوین، اثرگذاری کم نظیری را در پرورش نسل­ های جدید ایفا می­ کند که نقش مخرب امروزی و میزان چالش برانگیز امروزی آن در مقوله های زیر بررسی می­ کنیم؛


الف) قدر منزلت دین در زندگی مدرن

دین راه و روش پسندیده­ ی زیست دنیایی و به تبع آن نیل به سعادت اخروی است که در تمامی زمینه­ ها و ابعاد فردی و اجتماعی دارای راه و روش زیستن است. هر چه انسان به سمت سبک زندگی مدرن­تر پیش رفته است اتکاء به رهیافت­ های مذهبی در او کاسته شد. این امر نه به دلیل عدم انطباق و همزیستی دین با زندگی مدرن، بلکه به دلیل هجمه­ ی ظواهر دنیوی است که جلوات معنوی را تحت الشعاع انتخاب انسان­ ها نموده است. ادیان الهی به صورت پلکانی بر بشر نازل گشته است که پله­ ی آخر و نهایی آن دین مبین اسلام می­ باشد. با وجود اینکه تمسک به دین اسلام و سبک زندگی دینی هیچ­گونه منافاتی با زندگی مدرن ندارد بلکه موجب زندگی ظفرمند را نیز فراهم می­ نماید اما به دلیل سیطره القائیات رسانه ­ای و اتاق فکرهای ضد دینی که این استیلاء را در فضای عقاید پراکنی در اختیار دارند، انسان­ ها را به ­گونه ­ای مجاب نموده­ اند تا دین را به عنوان سدی مستحکم در برابر زندگی با آرامش در عصر مدرن تلقی نمایند. ضمیر حقیقت­ جوی انسان همواره طالب کمال است و اینگونه نیست که جوامع امروزی از سوی مردمان­شان نخواهند حرف حق را بشنوند یا به­ گونه ­ای ملت­ها دین­ گریز باشند بلکه با توجه به غبارآلود نمودن فضای استفهامی از مقوله دین و نقش حتمی آن در زندگی اجتماعی، راهکار استدراک این ریسمان مستحکم برای مردمان مخدوش شده است. یکی از پایه­ های اساسی نوع تفکر جدایی دین از زندگی اجتماعی، پدیده تبلیغات است که رسانه ­های جمعی به تبع منافع دولت­ ها و ایدئولوژی­ های حاکمشان سعی بر اشاعه سبکی خاص از زندگی جمعی بر می ­آیند. با نگاهی اجمالی، فقدان وافر از رهیافت دین در تنوع تبلیغات به شدت نمایان است. این آفت به جوامع اسلامی به ویژه جمهوری اسلامی ایران (که مورد بحث ما است) تعرض کرده است. امروزه چنین القاء می ­شود که تبلیغات رسانه­ های جمعی، جایی برای عرض اندام دین (که روابط فرد را با مسائل معنوی در بر می­ گیرد) وجود ندارد. این مسأله در وهله ­ی اول نیازمند واکاوی تمامی جوانب مقوله دین در سبک زندگی معاصر است و در مرحله بعدی نیازمند انتشار این تفکرات با حمایت ملت­ ها و دولت ­ها می­ باشد تا در ساز و کار و همچنین ماهیت تبلیغات در رسانه­ های جمعی، سبک زندگی دینی از جایگاه مطلوبی برخوردار گردد.


ب) عرف اخلاقی جایگزین اخلاق دینی

اخلاق از دیدگاه مادی­ گرایان به اموری اطلاق می ­شود که منافع مادی و شخصی را به ارمغان آورد. طیف دیگری بازخورد نتیجه اخلاقیات به شخص را مطلوب ندانسته و نگاه اجتماعی به این صفات دارند. اما این نسبیت ­ها نمی ­تواند دامنه صفات اخلاقی را در بر گیرد. صفات اخلاقی صرفا در رفتار انسان ­ها متجلی نیست بلکه این صفات در ارتباط با فرد، اجتماع و خالق است که مجموعه ­ای از صفات پسندیده روحی و باطنی انسان (که از هرگونه حالات نفسانی به دور است) می ­باشد. اخلاقی که نگرش دینی در آن لحاظ نشده باشد به یک عرف و رویه اخلاق نسبی تبدیل می ­شود که به تدریج نیل به رذایل اخلاقی می­ نماید. در تبلیغات رسانه­ ای امروزی، صفاتی چون دروغ ­پراکنی، القاء زندگی تجمل گرایانه شهری، دوری از شعائر دینی، عدم توجه به توده عظیم مردم، ترکیب بندی تربیت مادی­ گرایانه، ترویج رفتارهای پوچ­ گرایانه و امثالهم شاخصه­ هایی بنیادین هستند. اگرچه هر یک از این آفات نهان با توجه به نحوه اِعمال تبلیغات هوشمندانه نوین، برای همگان قابل ادراک نمی­ باشد اما چنان اشاعه بصری از خود بروز می­ دهد که گویا معتقد به نوعی عرف اخلاقی است. در لایه­ های زیرین تبلیغات تجمل­ گرای رسانه­ های جمعی که هدف نهایی خود را در جلب مخاطب دنبال می­ کنند، فضایل اخلاقی از جایگاه نازلی برخوردارند. در پاره ای از مواقع برخی از تبلیغات که ماهیتی معناگرا را دارا هستند (که البته اینها بیشتر جنبه میان­ برنامه ای در رسانه­ های بصری دارند) اگرچه ظاهری اخلاقی را از خود به نمایش می­ گذارند اما حلقه­ ی مفقوده در آنها، عدم ارتباط معنایی و جوهری با رهیافت دین است. در واقع اینگونه جا افتاده است که الزاما نبایستی فضایل اخلاقی را در دین جستجو کرد، در حالی که تمامی فضایل اخلاقی و جلوات ربانی جایگاه الهی دارند و ر چه خوبی و خیر است از جانب خداوند عزوجل رهنمود یافته است. لیکن هیچ فضیلت اخلاقی وجود ندارد که در دین مبین اسلام از آن به خوبی یاد و یا بدان توصیه نشده باشد.


پ) حجاب رسانه ­ای

عرصه تبلیغات به عنوان سبک­ سازِ رفتارهای انسانی در زندگی فردی و اجتماعی، یکی از موثرترین راهکارها در اشاعه سبک زندگی است. اگر به فعالیت­ های تبلیغاتی در سراسر جهان نیم ­نگاهی داشته باشیم متوجه خواهیم شد که تنها چیزی که در آنها دیده نمی­ شود، مقوله دین است. هرچند از جهان غرب و دیگر کشورهای پیرو از نحله­ های نگرشی لیبرالیسمی و ماتریالیسمی (به جهت انزوای مذهب در تمامی سطوح اجتماعی و سیاسی) انتظار دیگری نمی­ رود اما پایبندی متولیان عرصه تبلیغات و فرهنگ به سبک و سیاق غربی در نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران، جای بسی تأمل و تألم دارد. شاید تنها حجابی که در تبلیغات گسترده امروزی جامعه ایران می ­توان به آن اذعان داشت، یک روسری آب­رفته بر سر بانوانی است که در تیزرهای تبلیغاتی ایفای نقش می­ کنند و البته آن هم با معیارهای متفاوت عرضه می­ شود.

وضعیت پوشش به اصطلاح مدرن جامعه امروزی در چنین تبلیغاتی از یک سو، و نوع آرایش ظاهری بانوان از سوی دیگر موجب گردیده است تا بیش از آنکه عفاف اسلامی نمود داشته باشد، عشوه ­­گری و جلوه­ گری است که موجب تقویت عفاف ­زدگی در نزد بانوان و چشم­ چرانی در نزد آقایان می­ گردد. در مبانی اخلاقی اسلام آمده است که حضرت زهرا (س) از فردی نابینا رو می­ گرفت! اما امروزه زنان شوهردار در تبلیغات رسانه­ ای اقدام به اجرای نقش ­های عشوه­ گر و غیر اسلامی می­ نمایند. در قرآن کریم تعبیر حجاب و یا غلاف برای دل ها و روح ­ها ذکر شده است. (مجموعه آثار شهید مطهری، ج 22، ص 271) حال ممکن است عده ­ای بگویند مگر زن زندانی است؟! و یا اینکه چرا نگاه متحجرانه؟!

اسلام برای نقش و جایگاه زن ارزش بسیار والایی برخوردار است و به او حقوقی عنایت کرده تا بنیان خانواده، مستحکم و سالم گردد. اسلام هرگز نگاه ابزاری به زن نداشته و همواره بر حفظ از کیان و شخصیت زن تاکید داشته است. جوامعی که امروزه مدعی ترازی و احیاء جایگاه از دست رفته زنان در جوامع هستند بایستی بر خود نهیب زنند که خداوند عزوجل بهتر و کامل تر از هر کسی ذات مخلوقش را می­ شناسد. همچنان که در جوامع غربی با تمام داعیه­ های پوشالی شان از زن به عنوان یک برده مدرن و یک ابزار مستهلک، سوء استفاده می­ کنند. نگاه چنین جوامعی به غایت زن، نگاهی کاملا منبعث از رفتارهای جنسی است. چنین زنانی هرگز نمی­ توانند جایگاه و شخصیت از دست رفته خود را در چنین جوامعی بستانند. جایگاه زن در اسلام حقیقی (فرامین قرآن کریم و منویات اهل بیت علیهم السلام) بیانگر حفظ عفاف و حیاء زنان است که آثار فردی، خانوادگی و اجتماعی بسیاری را با خود به همراه خواهد داشت و مانع از بروز آفات و مشکلات اخلاق­ گریز در بستر اجتماع خواهد شد.

کمترین خواسته­ ای که می­ توان از تهیه و تنظیم تبلیغات رسانه­ ای امروز از تهیه­ کنندگان و کارگردانان داشت، امتزاج تبلیغات تجاری با فرهنگ اصیل اسلامی است که پوشش چادر به عنوان نماد ملی و اسلامی امری بدیهی است. متاسفانه در اندک تبلیغات رسانه ­ای و گاهاً از بانوان با پوشش چادر استفاده می ­شود (که آن از بانوان سالخورده و یا نقش­ های حاشیه ­ای برخوردار هستند). این مسئله حکایت از خلاء سیاست­ گذاری در عرصه تبیین ساز و کارهای تبلیغات رسانه­ ای است که نهادهای فرهنگی می­ بایست با ترسیم ضوابط و شرایطی در راستای احقاق این امر مهم برآیند تا ضمن برخورداری از شبکه­ ی تبلیغات سالم و معنوی، در راستای صیانت از حجاب و عفاف اسامی گامی موثر و حیاتی برداشته شود.


ت) اسراف­ گرایی

پدیده اسراف در محتوای تبلیغات رسانه ­ای چه در حوزه البسه، تغذیه، قرعه ­کشی­ ها و روندهای دیگر ترویج مصرف­ گرایی به وفور یافت می ­شود. امروزه هرچه تبلیغات تجمل­ گرا و مصرف­ گرا باشد از اقبال و جاذبه­ ی بیشتری برخوردار است و حتی در برخی موارد به جهت محدودیت در ساخت پلان­ های تجملاتی در جامعه ایران اسلامی، از ظرفیت ­ها و ظواهر کشورهای همسایه نظیر؛ ترکیه و امارات استفاده می­ شود. به عنوان نمونه و ملموس؛ در این نوع تبلیغات غالباً بر روی میز نارهارخوری مدرن که در خانه­ ای بسیار مجلل و فراخ با در اختیار داشتن آخرین مدل­ های لوازم آشپزخانه قرار دارد نمونه­ های متعددی از غذاهای گران قیمت و رنگارنگ مشاهده می ­شوند که با توجه به افراد حاضر در پلان مربوطه، بیش از 80 درصد غذاها و مشتقات آن­ها اسراف خواهند شد. این در حالی است که در جامعه حقیقی تمامی این خصایص مفهومی ناشناخته و یا ناملموس جلوه می­ نمایند و این حرکت دون شأن فرامین اسلام و حتی عرف جامعه است. شهید مطهری از آن به نمادیت اخلاقی» تعبیر کرده است که انسان در زندگی خود فاقد ایده­ ی اخلاقی و معنوی است. (مجموعه آثار شهید مطهری، ج 1، ص 567)

ترویج تجمل­ گرایی و اسراف در اندیشه اسلامی به شدت مذموم و طرد شده است. شهید مطهری انسان­ هایی که در زندگی خود اسراف و تجمل را سرلوحه رفتار خود قرار داده­ اند به حیوانی گری تعبیر می­ نماید و معتقد است که چنین رفتارهایی بین انسان و قرب الهی، منع ایجاد می­ کند. (مجموعه آثار شهید مطهری، ج 15، ص 897) ترویج پدیده اسراف در جامعه یعنی فراگیری طمع و زیاده­ خواهی در آحاد مردم، که می ­تواند کلیات کارویژه ­های اخلاقی یک جامعه را به تدریج مسخ نماید. قرآن کریم نیز اسراف­ گران را اهل دوزخ دانسته (غافر، 43) و آنان را انکارکنندگان آیات الهی معرفی می­ کند. (غافر، 34)

هرچند در نگاه اول، منزلی مدرن و آراسته به بهره­ گیری از بهترین امکانات زندگی سهل و بی ­دردسر ممکن است برای لحظاتی حس شیرین و شادمانه­ ای را به انسان القاء نماید اما پس از اتمام تبلیغات و نیم­ نگاهی به پیرامون زندگی حقیقی خویش، تدریجاً دردی مزمن و احساس سرخوردگی و ناامیدی را در انسان بارور می­ سازد که آفت شور و امید در بین اقشار مختلف مردم خواهد شد و موجبات تنش­ های فراوان در بطن خانواده ­ها را فراهم می­ سازد. در دین مبین اسلام، حرص زدن ثمره ­ای جز فقر ندارد (بحارالانوار، ج 73، ص 163) و اسراف اگرچه در نزد مردم محبوب باشد اما موجب سقوط انسان خواهد شد. (تفسیر نمونه، ج 1، ص 213)


ث) معماری غربی

بدون شک نوع زندگی و ساخت و ساز شهرنشینی در تبلیغات رسانه­ ای عیناً بر سبک معماری غربی استوار است. این نقیصه منبعث از عدم توجه لازم نهادهای اجرایی و زیربنایی در حوزه معماری و مهندسی شهرنشینی است که در جامعه امروزی همچنان با آن گریبان­گیر هستیم. لیکن در روند تهیه تیزرها و یا پوسترهای تبلیغاتی پا را فراتر نهاده و به غایت یک معماری مدرن غربی استناد می­ شود. از نظر مفاخر معماری و شاهکارهای تاریخی، کشور ایران اسلامی دارای تمدنی شگرفت و زبان­زد است که تا چند صد سال از علوم مفاخر معماری ایرانی در دانشگاه­ های غرب تدریس می ­شد اما غربی­ ها توانستند سبکی نوین (با بهره ­گیری از علوم معماری ایرانی) را برای خود راه ­اندازی نموده و آن را به سایر سرزمین ­ها صادر نمایند. این نوع معماری­ ها با آموزه­ های و اخلاقیات مورد نظر اسلام در تعارض است و بسیاری از رهیافت­ های دینی را به چالش می ­کشاند. ایران اسلامی با سابقه ­ای درخشان و ناب در این عرصه هنوز نتوانسته است جایگاه خود را بازیافته و از تمامیت هنر معماری اسلامی خود دفاع نماید.

تبلیغات به عنوان یکی از تریبون­ های پربیننده و تاثیرگذار در هر جامعه ­ای شناخته می ­شود و با کمترین زمان ممکن، توانایی دیده ­شدن از جانب طیف عظیمی را در خود بارور نموده است. اگر در یک تیزر تبلیغاتی، منزلی مدرن به سبک و سیاق غربی (مثلا با آشپزخانه ای مشرف به پذیرایی) به نمایش گذاشته می ­شود نباید انتظار مشاهده رهیافت­ های دینی را داشت و قاعدتاً در چنین محیطی افرادی زندگی خواهند کرد که خود را منطبق بر محیط بدانند. حضور تمام عیار در عرصه تبلیغات برای احیاء هنر معماری اسلامی –ایرانی، تا حد زیادی می تواند از طرفی مطالبات مقام معظم رهبری و دغدغه ­ی حقانی ایشان در این رابطه را برآورده سازد و از سوی دیگر، با سبک معماری غربی که طیف گسترده ای از آفات و مشکلات اخلاقی – اجتماعی را با خود به همراه داشته است، مقابله نمود.


ج) خاص­ گرایی

رفتارهای جزمی و یکجانبه­ نگر در اکثر تبلیغات رسانه ­ای، این حس را به ما القاء می­ کند که تمامی پوشش جمعیتی متمکن کشور را قشر سرمایه­ دار تشکیل می­دهند. در حالی که بیشترین قشر جمعیتی کشور متعلق به خانواده ­های متوسط و متوسط به پایین می ­باشد. متاسفانه طیفی از صاحبان تولید و تجار با نشان دادن چهره ­ای فرحمند از سبک زندگی تجمل­ گرا، سعی در پنداشت مخاطب در تغییر نگرش مادی­اش و فروش هرچه بیشتر محصول خود را دارند. زمانی که هدف صاحبان تولید بر کمیت فروش محصولات استوار گردد، به تدریج از کیفیت کالا کاسته خواهد شد (به جهت اینکه تشویش ذهنی صاحبان تولید از کسب بازار فروش تا حدی برطرف شده است) و اولویت کیفیت، جایگاه خود را متزلزل خواهد دید. انباشت عظیم سرمایه به نوبه خود حس پذیرش فزون­ تر نقدینگی را در چنین افرادی بارور می­ کند. این نکته به عنوان پیش ­فرض امری بدیهی است که در این عرصه صاحبان تولید و تجاری نیز وجود دارند که به محض نیل به یک جایگاه مصرف مطلوب، سعی در پیشرفت صنعت خود و توسعه صنعتی و تجاری کشور دارند و مستعد پیشرفت کیفی مطلوب­ تر خواهند بود.

در دین مبین اسلام هیچ­گاه هدف از زندگی در تمامی ابعاد آن، بر پایه­ ی دنیاپرستی تعیین نشده و همواره مورد نکوهش قرار گرفته است. رسول گرامی اسلام (ص) در فرازی به مذمت پول و مال­ پرستی در دنیا پرداخته و آن را لعن نموده ­اند، زیرا انسان را از یاد خدا غافل می­ سازد. (بحارالانوار، ج 103، ص 24) امروزه طیف خاصی از ثروتمندان جامعه هستند که کلیات ظاهری جامعه را از نگاه تبلیغات رسانه­ ای تشکیل می­ دهند و افراد با سطح اقتصادی متوسط و پایین تر، در آراستگی ومعناگرایی این نوع تبلیغات جایگاهی ندارند، و چه زیبا امیرالمومنین علی (ع) می ­فرمایند؛ «آدم فقیر در شهر خود، غریب است». (نه ج­البلاغه، حکمت 3) از این جهت بزرگان اسلام از ابتدا تا کنون، همواره از دست­گیری و کمک به مستمندان و احیای جایگاه اجتماعی آنان سخن گفته و رفتار نموده ­اند. بدین نحو نیست که به جهت بهره ­وری افراد ثروتمند از منابع مالی فزون ­تر، صرفاً این افراد را مصرف ­کننده محصولات دانست. اگرچه این را نیز قبول داریم که برای رهایی و تسلط افراد فقیر در تأمین نیازهای معقول خانواده، بایستی در جامعه دینی ساز و کارهایی قدرتمند، مدون و کارایی وجود داشته باشد تا سطح تراز متعادل شده و شکاف عمیق بین فقیر و غنی (که یکی از میزان­ سنجی­ های احقاق جامعه دینی است)، کاسته شود. لاجَرم ضرورت ایجاب می­ کند تا رفتارهای دینی در اجتماع به مرحله شهود برسد و مردم را با رفتارهایمان به سمت دین فرا خوانیم. عمق فاجعه آنجاست که در روایات دینی ما، پُز دادن را با رَبا برابر دانسته ­اند. (وسائل الشیعه، ج 5، ص 338)


فرجام سخن

انسان موجودی است که با تکیه بر وجدان اخلاقی­اش (با تقویت پایه ­ای ایمان و ارزش ­های اخلاقی) توانایی غلبه بر مقوله مادی ­گرایی و هواهای نفسانی را خواهد داشت و انسان­ هایی که در زمینه ­های اخلاقی، باورپذیر نیستند خوی انسانی خود را گم کرده ­اند. تبلیغات و صدور شعائر اسلامی از صدر اسلام به عنوان سکانی برای اعلام حقانیت دین مبین اسلام مورد استفاده قرار می­ گرفت اما در جامعه امروزی، تبلیغات صرفاً جنبه اقتصادی و سیاسی دارند که در بسیاری از موارد نه تنها منطبق به آموزه­ های الهی نیستند بلکه در تضاد با آن، صف­آرایی کرده ­اند. هیچ نسانی نیست که به دین نیاز نداشته باشد و انسان­ هایی که به منجلاب عقیده و یا رفتاری دچار می­ شوند یا بویی از دین نبرده ­اند و یا دچار انحراف شده ­اند. دشمنان اسلام به خوبی این مساله را درک کرده­ اند و به همین جهت سعی در فربه نمودن رفتارها و وابستگی­ های مادی­ گرایانه دارند تا در اثر تکیه بر نگرش ماتریالیستی که در روح جوامع هدف می­ دمند، رهیافت دین را به حاشیه و سپس مضمحل نمایند.

شاید نتوان تنها به تهیه­ کنندگانی که سعی در تهیه و تنظیم تبلیغات تجمل­ گرا و دون شأن اسلام دارند، ایراد گرفت. زمانی که این افراد آموزش لازم در تبیین شعائر اسلامی و اشاعه­ ی آن در بطن تبلیغات رسانه ­ای را ندیده ­اند و تا زمانی که سیاست­ گذاری­ های لازم به جهت تحدید رفتارهای اسلام­ گریز در چنین تبلیغاتی تدوین و اجرایی نشده باشد و تا زمانی که مطالبه توده مردم در طرد تبلیغات غیر اسلامی و پذیرش تبلیغات اسلامی علنی نشود و تا زمانی که رسانه ملی جمهوری اسلامی ایران کمر همت در تزکیه و پالایش ماهیت غیر اسلامی تبلیغات رسانه ­ای از خود بروز ندهد، نباید انگشت اتهام را به یک سمت چرخاند. برای رسیدن به نقطه­ ای مطلوب و ایده ­آل از نشر آموزه ­های اسلامی در رسانه ­های جمعی بایستی تمامی خلاءهای مذکور، تأمین گردند.


پی­ نوشت

1.قرآن کریم.

2.رضی، سید شریف، (1384).نهج ­البلاغه، دارالحدیث، قم.

3.مطهری، مرتضی، (1392). مجموعه آثار، جلد 1، صدرا، تهران.

4.همان، جلد 15.

5.همان، جلد 22.

6.حر عاملی، محمد بن حسن، (1389). وسائل الشیعه، میرزا حسین نوری، جلد 5، جامعه مدرسین حوزه علمیه، قم.

7.مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی، بحارالانوار، جلد 73، دار احیاء التراث العربی، متن PDFاز کتابخانه دیجیتال نور.

8.همان، جلد 103.

9.مکارم شیرازی، ناصر، (1390). تفسیر نمونه، دارالکتب الاسلامیه، قم.

 

پایگاه جامع بصیرت افزایی / علیرضا زادفلاح

 






ارسال مطلب به دوستان
انتخاب محتوای ارسالی:
عنوان مطلب
خلاصه مطلب
نام شما:
رایانامه:



برچسب ها: تبلیغات رسانه ای صدا و سیما فرهنگ اسلامی فرهنگ رسانه جامعه ایران ضد فرهنگ مادی گرایی علیرضا زادفلاح بصیرت افزایی

بازدید کننده عزیز, شما هنوز به عضویت سایت در نیامده اید.
پیشنهاد می کنم در سایت ثبت نام کنید و یا وارد سایت شوید.